Nieuws

26-07-2018 ROC-leerlinge Kyra Wijnker toch al bekende Helderse

Of ze al wordt herkend op straat? “Nog niet”, zegt de goedlachse Kyra Wijnker (19), leerlinge bij het ROC Kop van Noord-Holland. Maar op het terras, met uitzicht op de Noordzee waar ze twee dagen eerder in heeft gezwommen, van Dover naar Calais, komt er iemand naar haar toe: “Jij bent die zwemster, toch?” Dus toch: een bekende Helderse, die zelfs al bloemen en een handgeschreven brief van de burgemeester heeft gehad.

Kyra hoopte in eerste instantie zwemtocht in zo’n twaalf uur te redden. Later werd het Nederlands record van 8.06 haar streeftijd. “Ze waren nog bang dat ik te snel zou gaan en dat ik de kust niet zou halen.” Maar toen ze dinsdagochtend 24 juli vlak voor haar watergang gespannen en misselijk werd, haar zorgvuldig voorbereide ontbijt er weer uitgooide, bedacht ze zich. Die tijd kon haar niet bijster veel meer schelen: “’Ik ga gewoon zwemmen’, dacht ik. Ik houd van relaxt zwemmen.” Het Kanaal is hemelsbreed 33 kilometer; zij zwom er door de stroming 40.
Ze tikte aan in 9.24, de snelste seizoenstijd en de vierde tijd ooit die een Nederlandse vrouw heeft gezwommen. Toen ze eenmaal aan het zwemmen was, waren alle zenuwen weg. Zelfs de vijf kwallen die ze tegenkwam deerden haar niet meer. Het was verstand op nul en gaan. “Het is gewoon zwemmen, met de gedachte: pijn is fijn, jeuk is leuk. En af en toe even dromen. Ja, niet te lang, want anders ging ik te ver van mijn begeleidingsboot af.” 

Op die boot zaten Mark Oppelaar, coördinator bij het ROC, en de Helderse slager Gert-Jan Wit. Wit is haar haar trainingsmaatje, die in 2015 ook een poging deed om Het Kanaal over te zwemmen maar moest opgeven. “Echt respect voor deze man: ik zou eigenlijk een week later zwemmen, maar kon eerder van start gaan. Hij heeft zo z’n zaak achtergelaten om mij te coachen, en nog zaken gedaan vanuit de boot.” Om het half uur kreeg ze van de mannen een “heerlijk gelletje” en wat te drinken. Zwemmend. “Terwijl die mannen mijn chips stonden op te eten, ik was daar wel jaloers op. Die gelletjes zijn niet echt vies, maar gecombineerd met dat zeewater smaken ze niet.”

De leerlinge Handhaving, toezicht en veiligheid dacht op een moment dicht bij haar doel te zijn: “Ik zag Frankrijk al, dus ik dacht dat ik nog maar twee of drie uurtjes hoefde te zwemmen. Toen vroeg ik hoe ver we waren, hadden we net 55 procent gehad. Moest ik nog bijna de helft, ik voelde me op dat moment zo slecht. Maar ik ging gewoon door. Weet je dat ik maar twee uur langer heb gezwommen over deze 40 kilometer dan over mijn zwemtocht over het IJsselmeer, van 22 kilometer.”

Op dat ene dipmomentje na, ging de Kanaaloversteek continu goed. “Alleen een beetje pijn in m’n liezen. Maar het was echt fantastisch”, zegt ze stralend. Kyra bruist dan ook nog steeds van de energie: “Ik voel me zo sterk. Ik dacht dat ik misschien als een omaatje zou zijn, maar ik heb eigenlijk vrij weinig pijn. En ik heb ook nog niet zoveel geslapen. De meeste deelnemers slapen in de boot terug naar Engeland, maar ik bleef wakker. Dronk lekker m’n cola. De ‘pilot’ van de boot zei daarom tegen me ‘Tot volgend jaar hè, voor de dubbel’.” Ze lacht. Het lijkt ‘r wel wat: “Maar eigenlijk ben ik iemand die dingen maar een keer doet, dus wie weet ga ik de Straat van Gibraltar overzwemmen. Die is wat korter.”